در مطلب قبل در خصوص چانه زنی صحبت کردیم و گفتیم چانه زنی یکی از بخش های مذاکره است که هر مذکره کننده ای بایستی با آن آشنا باشد.
در برخی اوقات و برخی از مذاکره ها فرایند چانه زنی خیلی سریع به نتیجه می رسد و با کمترین تنشی مذاکره نهایی می شود اما در برخی از موارد تبدیل به فرآیندی نفس گیر و خسته کننده شود.
اینجاست که برنامه ریزی پیش از مذاکره و آمادگی برای چانه زنی به شما کمک می کند تا بتواند ساده تر و بهتر با موضوع چانه زنی در مذاکره کنار بیایید.
متاسفانه بسیاری از پشیمانی هایی که بعد از مذاکره ها بوجود می آیند، به همین خاطر است که فرد قبل از مذاکره به موضوعات اصلی فکر نکرده و برای آنها برنامه ای نداشته است و در خلال مذاکره، زمانی که مذاکره طولانی می شود، برای فرار از این موقعیت و تمام کردن مذاکره، تن به امتیازهایی می دهد که بعداً پشیمان می شود.

فردی را تصور کنید که در زمانی فروش ماشینش با خریداری مواجه می شود که برای دریافت تخفیف سماجت بیش از حد می کند و اینقدر این سماجت ادامه می یابد که فروشنده با رقم تخفیف موافقت می کند تا این مذاکره خاتمه بیابد.
مثال دیگری که می توان زد، در خصوص برخی از فروشنده های بیمه است، دوستی داشتم که در مذاکره با یک فروشنده بیمه عمر، در حالی که تصمیم به خرید بیمه نداشت، نتوانست موضوع را مختومه کند و فروشنده بیمه آنقدر پیگیر صدور بیمه عمر بود که در آخر خسته شد و برای اینکه از دست بازاریاب بیمه راحت شود، بیمه عمر را خرید. البته چند ماه بعد پشیمان شد و پولش را با ضرر پس گرفت.
افرادی که پیش از مذاکره برنامه ریزی کامل می کنند و می دانند که خط قرمزشان چیست و چه محدودیت هایی را در نظر گرفته اند، راحت تر در فرایند چانه زنی قرار می گیرند و کمتر در دام فشارهای روانی چانه زنی می افتند.
بعنوان یک مذاکره کننده حرفه ای باید آمادگی خودتان را برای حضور در جلسه مذاکره، از هر بعدی افزایش دهید، یعنی هم آمادگی جسمی و هم آمادگی روحی و فکری، تا اگر در شرایط فشار قرار گرفتید، به راحتی شانه خالی نکنید و تن به امتیازهایی ندهید که بعداً برایتان پشیمانی داشته باشد.
20 دیدگاه دربارهٔ «چند نکته در خصوص نامه نگاری و مکاتبات اداری»
سلام استاد .فوق العاده بود .
سلام،بسیار عالی و کاربردی
باسلام
در قسمت نمونه اداری نباید از کلمه بازگشت به نامه ارسالی به جای پیرو استفاده می شد؟
بله می توانید از بازگشت به نامه … هم استفاده کنید
هر دو مورد صحیح است.چون اقدام انجام شده در جواب نامه میباشد می توان بعضا از پیرو استفاده کرد
باسلام
توضیح درباره تفاوت بین عطف و پیرو و بازگشت بسیار مفید بود. ممنون
با سلام
مدیریت محترم نیست بلکه مدیر محترم است
بنابراین به جای مدیریت محترم از مدیر محترم استفاده میشود
سلام. باتوجه به توضیحات ارائه شده فکر کنم نمونه نامه باید به جای پیرو از بازگشت استفاده میشد.
بله می شود از بازگشت به نامه … هم استفاده کنید.
هر دو مورد صحیح است.چون اقدام انجام شده در جواب نامه میباشد می توان بعضا از پیرو استفاده کرد
با سلام
اگر پیرو دو نامه، نامه سومی بزنیم بهتر است بنویسیم:
پیرو نامه های شماره … و شماره …
یا
پیرو نامه شماره … و نامه شماره …
استاد محترم
با سلام و احترام
از مطالب ارائه شده بهره بردم البته بهنظر بنده در نمونه نامه اداری، شایسته است بهعوض کلمه (مدیریت) نوشته شود (مدیر محترم) چون مدیریت در واقع حوزه مدیریت است و از آنجاکه نمی تواند بهعنوان مخاطب قرار گیرد صحیح نیست.همچنین این مهم راجع به کلمه (ریاست) هم مستتر اس.
درود برشما
ممنون از نکته ای که فرمودید
البته در واژه نامه ها، مدیریت را به معنال مدیر بودن هم ترجمه می کنند و البته توجه به عرف هم مهم است. شما وقتی از واژه مدیر محترم استفاده میکنید، ممکن است این حس منتقل شود که احترام کافی نگذاشته ایم اما مدیریت محترم، این حس را منتقل نمی کند. (یه جورایی میشه مثل بفرما و بفرمایید)
وقتی معنای کلمات در عرف و نظر جامعه تغییر میکند، گهگاهی می شود همراهی کرد و از آنها استفاده کرد.
باز هم ممنون از نظر و لطف شما
سلام در ارسال پیام از چارگون میتوان برای گیرندگان غیر اصل رونوشت به کار نبرد وبرای تعداد مشخص گیدنده اصل اسامی را جستجو کرد؟
با سلام و خسته نباشید
اشاره حضرتعالی به موضوع عرف به طور کل بجاست ولی در مواقعی که بشود موارد صحیح را جایگزین نمود باید تلاش کنیم ، مورد صحیح را بکار ببریم به ویژه اینکه کلمه “محترم” برای فرد بکار می رود نه مکان. بنابراین بهتر است بجای مدیریت محترم از مدیر محترم… و بجای ریاست محترم از رئیس محترم … استفاده شود.
سلام و درود برشما
نکته ای که فرمودید کاملاً بجا و صحیح است.
بهتر است اینگونه که شما بیان کردید نوشته شود.
با درود و ادب
مطالب بسیار عالی بود.
ولی بنده با مواردی در نامه نگاری به شدت مخالف هستم و هرگز واژه هایی را در نامه نگاری های خود استفاده نمی نمایم.
نامه یک سند رسمی می باشد، بنابر این خواهشی در نامه وجود ندارد.
از آنجا که بیشتر نامه نگاری ها در سازمان ها و یا بین سازمانی صورت می گیرد، همواره قوانینی وجود داشته که تمام افراد ملزم به رعایت آن ها می باشند، در نتیجه هر کس موظف به رعایت و اجرای قوانین است، پس خواهشی وجود ندارد، حتی برای مقام بالاتر از خود.
در این رابطه چنانچه کارمندان بنده از این واژه ها در نامه های خود استفاده نمایند، نامه آن ها عودت داده شده و درخواست ویرایش بر مبنای کرامت انسانی و پرهیز از تحقر و تکثر می گردد.
همچنین واژه زشت و اشتباه “استحضار” را درک نمی کنم.
وقتی واژه های زیبای فارسی “آگاه یا آگاهی” وجود دارد، چرا باید با واژه سخت بکار برد و اساس این پاچه خواری چرا باید گسترده و رواج یابد. حتی اگر مخاطب بالا دستی باشد.
به اساتید محترم ادبیات پیشنهاد می گردد به جای ترویج واژه ها و اصطلاحات مرسوم و اشتباه، به فرهنگ سازی و آموزش واژه های سنگین و فارسی همت گمارند. (چرا سلام؟ چرا درود نه؟؟؟)
نگاهی به نامه های شصت- هفتاد سال گذشته، علاوه بر فرح بخشی، غرور و بزرگی زبان فارسی را صد چندان می نماید.
پایدار باشید، رک گوی همیشگی میرعماد قربانیان
درود بر شما
ممنون
استفاده از واژه ..دستور فرمایند..به جای واژه .دستور فرمایید ..صحیح است یاغلط….
عالی