در محاوره و گفتگوهای روزمره زیاد از کارتیمی یا کارگروهی صحبت می شود. برخی مدیران مدام از کارگروهی حرف می زنند و برخی دیگر هم از عبارت کارتیمی استفاده می کنند. حال اینکه کارتیمی گفته می شود یا کارگروهی، بستگی به عادت و تکرار فرد دارد، اما سوال مهم اینجاست که آیا کارتیمی با کارگروهی تفاوتی هم دارد یا خیر؟

در علم مدیریت، کارگروهی و کارتیمی از یکدیگر متفاوت و مجزا هستند و در این مطلب می خواهیم در خصوص تفاوت این دو صحبت کنیم.

برای اینکه بتوانیم این تفاوت را کامل تر و بهتر بگویم، لازم از تعریف دو عبارت گروه و تیم شروع کنیم.

گروه و کارگروهی چیست؟

زمانی که صحبت از گروه می شود، ما مجموعه ای باز و وسیع تری را مد نظر داریم. اگر به گفتگوهای محاوره ای هم دقت کنید می گوییم، گروه مشتریان، گروه علاقه مند به فلان بازیگر و …

به همین علت، زمانی که یک گروه شکل می گیرد، الزاماً کارگروهی در آن معنایی ندارد، مانند علاقه مندان و هواداران یک تیم فوتبال یا گروه مشتریان. این گروه ها با یکدیگر تعاملی ندارند و کارخاصی انجام نمی دهند، حتی مسافران یک قطار، اتوبوس یا هواپیما که به مقصدی می روند، یک گروه (گروه مسافران) هستند. اما وقتی صحبت از تیم می شود، حتماً در کنارش کارتیمی هست

در خصوص تعریف کارگروهی هم تعاریف مختلفی وجود داد، برخی می گویند، کارگروهی زمانی است که چندین نفر در کنار یکدیگر قرار میگیرند، باهم تعامل دارند و برای رسیدن به یک هدف تلاش می کنند.

در برخی نوشته ها هم دیده ام که می گویند در کارگروهی افراد گروه با هم ارتباط چندانی ندارند و هدف خاصی را دنبال نمی کنند که البته این تعریف را چندان صحیح نمی دانم، چون به هرحال در کارگروهی هم یک هدف و مقصد مشخصی وجود دارد و با مراجعه به افرادی مانند استفان رابینز، که معتقد است در کارگروهی افراد با هم تعامل دارند و بدنبال یک هدف هستند، نمی توان این تعریف خیلی صحیح دانست.

اما کارتیمی چیست؟

تیم و کارتیمی هم از گروه و کارگروهی ایجاد می شود. یعنی می توان کارتیمی را زیر مجموعه ای از کارگروهی دانست.

زمانی که یک گروه به سمتی بروند که با کار کردن کنار یکدیگر، بهره وری و خروجی بیشتری را شاهد باشیم، می توان گفت که این کارگروهی به سمت کارتیمی سوق پیدا کرده است. به بیان دیگر، کارتیمی زمانی است که بین افراد سینرژی یا همان هم افزایی وجود داشته باشد. با زبان ساده تر، در کارتیمی ۲+۲ حداقل ۵ می شود اما در کارگروهی ۲+۲ نهایتاً ۴ می شود.

در کارتیمی افراد در کنار یکدیگر مجموعه به مراتب قدرتمندتر از مجموع تک تک افراد را تشکیل می دهند و کارها بهتر و عالی تر اجرا می شود.

در کارتیمی نقش افراد مشخص است و هرکسی می داند که چه کاری را باید انجام بدهد و همچنین این افراد با یکدیگر ارتباط داشته و سعی می کنند همدیگر را پوشش داده و تکمیل کنند.

اگر بخواهیم کمی سخت گیرانه به ماجرا نگاه کنیم، بسیاری از شرکت ها و سازمان ها، تیم و کارتیمی وجود ندارد، بلکه گروه و کارگروهی در آنها رواج دارد. تعدادی از افراد و کارکنان و یا مدیران سازمان که در جلسات طولانی کنار هم می نشینند و بر سر مسائل مختلف بحث کرده و حتی دچار اختلاف می شوند.

در بسیاری از این گروه ها، هم گروهی ها علاقه ای به موفق شدن و به نتیجه رسیدن هم گروهی خودشان ندارند و یا نهایتاً هیچ حسی نسبت به موفقیت یا عدم موفقیت هم گروهی ندارند، در صورتی که در تیم این موضوع وجود ندارد، چرا که موفقیت یک نفر، یعنی موفقیت همه تیم.

اگر در سازمان تان یا گروهی که هستید، به دنبال موفقیت های بیشترید، حتماً به سمت کارتیمی سوق بردارید، شاید برای شروع، کافیست جلسه ای کوتاه بگذارید، همین تعاریف را آنجا مرور کنید، برای تیم خودتان اهدافی روشن تدوین کنید و وظیفه هر فردی را در تیم برای رسیدن به این اهداف با همفکری یکدیگر مشخص کنید.

نظر و پیشنهاد شما چیست؟